mari-tech

ธุรกิจ

บทถ่ายทำ (shooting script)

Savannah Frazier
Spread the love

การเขียนบทภาพยนตร์
กระบวนการเขียนบทภาพยนตร์

1.การศึกษาเรียนรู้และค้นคว้าและทำการวิจัยหาข้อมูล (research) เป็นแนวทางการเขียนบทภาพยนตร์ขั้นตอนแรกที่จำต้องทำนับว่าเป็นสิ่งจำเป็นภายหลัง

พวกเรา เจอหัวข้อของเรื่องแล้วจึงลงมือค้นคว้าหาข้อมูลเพื่อเสริมเนื้อหาเรื่อง ราวที่ถูกจริงแจ้งชัด รวมทั้งมีมิติเพิ่มมากขึ้น ประสิทธิภาพของ ภาพยนตร์จะดีหรือเปล่าก็เลยอยู่ที่การวิจัยหาข้อมูล ไม่ว่าภาพยนตร์นั้นจะมีรายละเอียดใดก็ตาม

2.การกำหนดประโยคหลักสำคัญ (premise) ซึ่งก็คือความนึกคิดหรือแนวคิดที่กล้วยๆปกติ โดยมากมักใช้เสนอคำถามว่า “กำเนิดอะไรขึ้นถ้าหาก…” (what if) แบบอย่างของ premise ตามต้นแบบหนังฮอลลีวู้ด อย่างเช่น กำเนิดอะไรขึ้นหากเรื่องโรเมโอ & จูเลียตเกิดขึ้นในนิวยอร์คเป็นเรื่อง West Side Story, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าเกิดมนุษย์ดาวอังคารบุกโลก เป็นเรื่อง The Invasion of Mars, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าเกิดก็อตสิล่าบุกนิวยอร์ค เป็นเรื่อง Godzilla, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าหากมนุษย์ดาวอื่นบุกโลก เป็นเรื่อง The Independence Day, กำเนิดอะไรขึ้นหากเรื่องโรเมโอ & จูเลียตเกิดขึ้นบนเรือไททานิค เป็นเรื่อง Titanic ฯลฯ


3.การเขียนเรื่องย่อ (synopsis) เป็นเรื่องย่อขนาดสั้น ซึ่งสามารถจบลงได้ 3-4 บรรทัด หรือหนึ่งย่อหน้า หรือบางทีอาจเขียนเป็น story outline เป็นร่างภายหลังที่พวกเราค้นคว้าหาข้อมูลแล้วก่อนเขียนเป็นพล็อตเรื่องขยาย (treatment)



4.การเขียนเค้าเรื่องขยาย (treatment) เป็นการเขียนคำชี้แจงของเค้าเรื่อง (plot) ในลักษณะของเรื่องสั้น พล็อตเรื่องขยายบางทีอาจใช้สำหรับเป็นแถวทางในการเขียนบทภาพยนตร์ที่บริบูรณ์ บางโอกาสบางทีอาจใช้สำหรับยื่นของบราวๆได้ด้วย แล้วก็การเขียนพล็อตเรื่องขยายที่ดีควรจะมีประโยคหลักสำหคัญ (premise) ที่กล้วยๆน่าดึงดูด

5.บทภาพยนตร์ (screenplay) สำหรับภาพยนตร์สนุกสนาน คือ บท (script) ซีเควนส์หลัก (master scene/sequence)หรือ ซีนาริโอ (scenario)เป็นบทภาพยนตร์ที่มีพล็อตเรื่อง บทสำหรับพูด แม้กระนั้นมีความสมบูรณ์น้อยกว่าบทถ่ายทำ (shooting script) เป็นการเล่าที่ได้ปรับปรุงมาแล้วอย่างมีขั้นตอน ประกอบ ด้วยผู้แสดงหลักบทสำหรับพูด ฉาก แอ็คชั่น ซีเควนส์ มีแบบการเขียนที่ถูก อาทิเช่น บทสำหรับพูดอยู่กลางหน้ากระดาษฉาก เวลา สถานที่ อยู่ติดขอบหน้าซ้ายกระดาษ ไม่มีจำนวนควบคุมช็อต รวมทั้งโดยหลักทั่วๆไปบทภาพยนตร์หนึ่งหน้ามีความยาวหนึ่งนาที



6.บทถ่ายทำ (shooting script) เป็นบทภาพยนตร์ที่เป็นขั้นตอนสุดท้ายของการเขียน บทถ่ายทำจะบอกรายละเอียดอื่นๆจากบทภาพยนตร์ (screenplay) อาทิเช่น ตำแหน่งกล้องถ่ายภาพ การเชื่อมช็อต ตัวอย่างเช่น คัท (cut) การลางเลือนภาพ (fade) การละลายภาพ หรือการจางซ้อนภาพ (dissolve) การกวาดภาพ (wipe) ตลอดจนการใช้ภาพพิเศษ (effect) อื่นๆฯลฯ ยิ่งไปกว่านี้ยังมีเลขลำดับช็อตดูแลจัดตามลำดับตั้งแต่ช็อตแรกกระทั่งจบ เรื่อง และก็ขนาดภาพสำหรับการเขียน shooting script มีดังนี้



6.1ภาพระยะไกลมากมายหรือระยะไกลสุด (Extreme Long Shot / ELS)

อาทิเช่น ภาพที่ถ่ายข้างนอกสถานที่โล่งแจ้ง มักย้ำพื้นที่หรือรอบๆที่กว้างใหญ่ไพศาล เมื่อเทียบ เทียบกับรูปทรงของผู้คนที่มีขนาดเล็ก ภาพ ELS ส่วนมากใช้เพื่อสำหรับในการประเดิมเพื่อบอกเวลาและก็สถานที่ บางทีอาจเรียกว่า Establishing Shot ก็ได้ เป็นช็อตที่แสดงความใหญ่โตของเบื้องหลัง


Extreme Long Shot



6.2 ภาพระยะไกล (Long Shot /LS)

ภาพระยะไกล เป็นภาพที่ค่อนข้างจะงงมากเพราะเหตุว่ามีขนาดที่ไม่แน่นอนคงที่ บางเวลาเรียกภาพกว้าง (Wide Shot) เวลาใช้บางทีอาจรวมถึงตั้งแต่ภาพระยะไกลมากมาย (ELS) ถึงภาพระยะไกล (LS) ซึ่งเป็นภาพขนาดกว้างแม้กระนั้นสามารถมองเห็นเนื้อหาของเบื้องหลังและก็ตัวละครมากยิ่งขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับภาพระยะไกลมากมาย หรือเรียกว่า Full Shot เป็นภาพกว้างมองเห็นตัวละครสุดกำลัง ตั้งแต่หัวจนกระทั่งส่วนเท้า


Long Shot



6.3 ภาพระยะไกลปานกลาง (Medium Long Shot / MLS)

เป็นภาพที่มองเห็นเนื้อหา ของดาราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆตั้งแต่หัวจนกระทั่งขา หรือเข่า ซึ่งครั้งคราวก็เรียกว่า Knee Shot เป็นภาพที่มองเห็นเพศผู้แสดงเคลื่อนสมาคมกับเบื้องหลังหรือมองเห็นเครื่องเรือน ในฉากนั้น


Medium Long Shot



6.4 ภาพระยะปานกลาง (Medium Shot /MS)

ภาพระยะปานกลาง เป็นขนาดที่มีความมากมายหลากหลายและก็มีชื่อเรียกได้หลายชื่อเช่นกัน แต่ว่าปกติจะมีขนาดโดยประมาณตั้งแต่จำนวนหนึ่งในสี่ถึงสามในสี่ของร่างกาย บางคราวเรียกว่า Mid Shot หรือ Waist Shot ก็ได้ เป็นช็อตที่ใช้มากมายสุดอันหนึ่งภาพยนตร์


Medium Shot



6.5 ภาพระยะใกล้ปานกลาง (Medium Close-Up / MCU)

เป็นภาพแคบ คลอบปกคลุมรอบๆตั้งแต่หัวถึงไหล่ของดารา ใช้สำหรับในฉากพูดคุยที่มองเห็นอารมณ์ความรู้สึกที่บริเวณใบหน้า ศิลปินรู้สึกเด่นในเฟรม บางทีเรียกว่า Bust Shot มีขนาดเท่ารูปปั้นครึ่งท่อน




Medium Close-Up



6.6 ภาพระยะใกล้ (Close-Up / CU)

เป็นภาพที่มองเห็นแถวๆศีรษะแล้วก็ใบหน้า ของศิลปิน มีเนื้อหากระจ่างขึ้น ดังเช่น ริ้วรอยบนบริเวณใบหน้า น้ำตา จำนวนมากย้ำความรู้สึกของตัวละครที่สายตา แววตา เป็นช็อตที่นิ่งเฉยมากยิ่งกว่าให้มีบทพูด โดยกล้องถ่ายภาพนำผู้ชมเข้าไปตรวจสอบนักแสดงอย่างใกล้ชิด

Back to top